به یاد قربانیان به دست رژیم اسلامی
۱۳۵۷ — ۱۴۰۴: چهل و هفت سال خشونت
تولد رژیم اسلامی با کشتار آغاز شد. از همان روزهای اول در سال ۱۳۵۷، رژیم مقامات دولتی، ژنرالهای ارتش و غیرنظامیان را اعدام کرد. به مدت ۴۷ سال، دهها هزار ایرانی بیگناه را کشته است — دانشجویان، کارگران، مادران، پدران، دختران و پسران. برخی اعدام شدند. برخی در زندانها شکنجه شدند. بسیاری در خیابانها به خاطر خواستن آزادی به گلوله بسته شدند.
در ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، رژیم اسلامی معترضان و رهگذران را در سراسر ایران قتلعام کرد. عفو بینالملل میگوید رژیم برای پنهان کردن جنایت، اینترنت را قطع کرد؛ این خاموشی به نیروهای امنیتی امکان داد مردم را در تاریکی بکشند، در حالی که خانوادهها در بیمارستانها و سردخانههای لبریز دنبال عزیزانشان میگشتند. گزارشگر ویژه سازمان ملل از دستکم ۵٬۰۰۰ کشته سخن گفت و اعلام کرد اطلاعات منابع پزشکی نشان میدهد آمار میتواند تا ۲۰٬۰۰۰ نفر باشد. ایران اینترنشنال میگوید مرگ ۶٬۶۳۴ نفر را با اسناد ارسالی ثبت کرده و جداگانه برآورد ۳۶٬۵۰۰ نفر را بر اساس اسناد رسمی افشاشده گزارش داده است.
این تصاویر بخش کوچکی از کشتهشدگان هستند. آنها واقعیت یک رژیم را که در خون متولد شد مستند میکنند. دیدنشان آسان نیست. اما باید دیده شوند. باید به یاد آورده شوند.
In Memory of the Victims
Jan 8–9, 2026: the Islamic Regime massacred Iranians under an internet blackout. UN minimum: 5,000 killed. 6,634 documented by name. Never forgotten.
کارکنان سفارت آمریکا گروگان گرفته شدند در بدو تولد رژیم اسلامی
۱۳۵۷
1 of 110
به مردم جهان
سکوت شما کرکننده است.
به مدت ۴۷ سال، رژیم اسلامی مردم ایران را کشته، شکنجه کرده و به وحشت انداخته است. در ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، این رژیم زیر قطع اینترنت دست به کشتار زد تا جهان کور بماند و ایرانیان در خیابانها کشته شوند. گزارشگر ویژه سازمان ملل از دستکم ۵٬۰۰۰ کشته سخن گفت؛ ایران اینترنشنال میگوید مرگ ۶٬۶۳۴ نفر را با اسناد ارسالی ثبت کرده و جداگانه برآورد ۳۶٬۵۰۰ نفر را بر اساس اسناد رسمی افشاشده گزارش داده است. شواهد مستند شده است. جنایات شناخته شده است. مجرم نامیده شده است.
با این حال جهان تماشا میکند. دولتها مذاکره میکنند. شرکتها تجارت میکنند. دیپلماتها با قاتلان دست میدهند.
چند نفر دیگر باید بمیرند تا شما اقدام کنید؟ چند نام دیگر باید به این یادبود اضافه شود تا جهان بگوید: بس است؟
مردم ایران از شما نمیخواهند که نبرد آنها را انجام دهید. از شما میخواهند که از حمایت ستمگرانشان دست بردارید. از شما میخواهند که آنها را ببینید. بشنوید. به یاد بیاورید.
فراموش نخواهند شد
هر کسی در این تصاویر نامی داشت. خانوادههایی داشتند که دوستشان میداشتند. رویاهایی برای آینده خود و آینده ایران داشتند.
رژیم سعی کرد آنها را خاموش کند. رژیم سعی کرد خاطرهشان را پاک کند. اما ما به یاد میآوریم. جهان به یاد میآورد.
این زمانی پایان مییابد که ایران آزاد شود.