به یاد قربانیان به دست رژیم اسلامی

۱۳۵۷ — ۱۴۰۴: چهل و هفت سال خشونت

تولد رژیم اسلامی با کشتار آغاز شد. از همان روزهای اول در سال ۱۳۵۷، رژیم مقامات دولتی، ژنرال‌های ارتش و غیرنظامیان را اعدام کرد. به مدت ۴۷ سال، ده‌ها هزار ایرانی بی‌گناه را کشته است — دانشجویان، کارگران، مادران، پدران، دختران و پسران. برخی اعدام شدند. برخی در زندان‌ها شکنجه شدند. بسیاری در خیابان‌ها به خاطر خواستن آزادی به گلوله بسته شدند.

تنها در دی‌ماه ۱۴۰۴، رژیم مردم ایران را در اعتراضات سراسری قتل‌عام کرد. بیش از ۷٬۰۰۷ کشته با نام تایید شده‌اند. برآوردهای مستقل آمار واقعی را بین ۳۰٬۰۰۰ تا ۳۶٬۵۰۰ نفر تخمین می‌زنند. بیش از ۴۲٬۵۰۰ نفر بازداشت شده‌اند. بیش از ۲۰۰ دانش‌آموز کشته شدند. در ۱۰ اسفند، آیت‌الله خامنه‌ای در حمله مشترک آمریکا و اسرائیل کشته شد — اما جنایات رژیم علیه مردم ایران بی‌پاسخ مانده است.

این تصاویر بخش کوچکی از کشته‌شدگان هستند. آنها واقعیت یک رژیم را که در خون متولد شد مستند می‌کنند. دیدنشان آسان نیست. اما باید دیده شوند. باید به یاد آورده شوند.

In Memory of the Victims

47 years of violence. Over 7,007 confirmed dead. Up to 36,500 estimated killed. Khamenei killed Feb 28, 2026. Never forgotten.

کارکنان سفارت آمریکا گروگان گرفته شدند در بدو تولد رژیم اسلامی

کارکنان سفارت آمریکا گروگان گرفته شدند در بدو تولد رژیم اسلامی

۱۳۵۷

1 of 100

به مردم جهان

سکوت شما کر‌کننده است.

به مدت ۴۷ سال، رژیم اسلامی مردم ایران را کشته، شکنجه کرده و به وحشت انداخته است. در دی‌ماه ۱۴۰۴، بیش از ۷٬۰۰۷ قربانی تایید شده در یک سرکوب کشته شدند — آمار واقعی بین ۳۰٬۰۰۰ تا ۳۶٬۵۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. بیش از ۴۲٬۵۰۰ نفر بازداشت شده‌اند. شواهد مستند شده است. جنایات شناخته شده است. مجرم نامیده شده است.

با این حال جهان تماشا می‌کند. دولت‌ها مذاکره می‌کنند. شرکت‌ها تجارت می‌کنند. دیپلمات‌ها با قاتلان دست می‌دهند.

چند نفر دیگر باید بمیرند تا شما اقدام کنید؟ چند نام دیگر باید به این یادبود اضافه شود تا جهان بگوید: بس است؟

مردم ایران از شما نمی‌خواهند که نبرد آنها را انجام دهید. از شما می‌خواهند که از حمایت ستمگرانشان دست بردارید. از شما می‌خواهند که آنها را ببینید. بشنوید. به یاد بیاورید.

فراموش نخواهند شد

هر کسی در این تصاویر نامی داشت. خانواده‌هایی داشتند که دوستشان می‌داشتند. رویاهایی برای آینده خود و آینده ایران داشتند.

رژیم سعی کرد آنها را خاموش کند. رژیم سعی کرد خاطره‌شان را پاک کند. اما ما به یاد می‌آوریم. جهان به یاد می‌آورد.

این زمانی پایان می‌یابد که ایران آزاد شود.